Ζύμη απ’ τα χεράκια μου, βούτυρο σαν όνειρο, τυλίξ’ τη γέμιση καλή, να γίνει το ταξίδι ωραίο!" Κάποτε, σε μια κουζίνα που μοσχομύριζε βούτυρο, η μαγιά αποφάσισε να κάνει πάρτι με το αλεύρι. Έσμιξαν, αγκαλιάστηκαν, έβαλαν ζάχαρη για κέφι, λίγο λαδάκι για χάρη και άρχισαν να χορεύουν… Μέχρι που ήρθε το βούτυρο, ντυμένο σαν αφράτο χιόνι, και τύλιξε τα πάντα σε μια χρυσαφένια αγκαλιά. Κι έτσι γεννήθηκαν τα πιο αφράτα, γλυκοαλμυρά κρουασανάκια που έχεις φάει ποτέ!
ΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΧΟΣ!! Αυτό θα βρείτε εδώ! Γεύσεις με ψυχή, λόγια με άρωμα. Συνταγές που μιλούν και σιωπές που νοστιμεύουν! Το blog που η κουζίνα συναντά την ποίηση!!